ลูกดวง : พี่หมออออ หนูไม่มีความสุขเลยอ่ะ แต่ใครๆก็ชอบก็รักหนูนะ รุ่นน้องบางคนทักมาว่ามีหนูเป็นแรงบันดาลใจขนาดนั้นเลย
แต่ทำไมหนูรู้สึกว่ายังไงมีความสุขเลยอ่าาา มันยิ้มได้ไม่สุด ไม่เต็มปากเลย
หมอ: มันเป็นไงวะ ยิ้มไม่เต็มปาก ปากเป็นกืกหรอ
ลูกดวง: ไม่ใช่พี่หมอออ มันแบบไม่อินกับอะไรเลยอ่ะ ดูเราไม่มีอารมณ์กับมันพยายามแล้วมันก็เหนื่อยมากกว่า
หมอ: อ่อ.. แล้วถามหน่อย อะไรที่คิดว่าคือความสุขของแกจริงๆ ที่แกคิดว่าสิ่งเกิดขึ้น แกถึงจะแฮปปี้แน่นอน ?
ลูกดวง: ไม่รู้ดิพี่ หนูรู้สึกว่าหนูต้องลอยต้องเด่นตลอด รุ่นน้องจะได้เคารพอ่ะ แล้วหนูเหนื่อยอ่ะ
หมอ: แกคาดหวังกับตัวเองมากไปรึเปล่า อย่าเอาความสุขตัวเองไปห้อยกับใครสิ
ลูกดวง: ห้อยไงพี่ ?
หมอ : หมายถึงอย่ายึดติดดดดด เราก็ตั้งเป้าความสุขให้มันง่าย ให้มันต่ำๆไว้ อย่าไปยึดติดว่าต้องเกิดขึ้นจากคนนั้น ต้องได้จากคนนี้ ต้องมีคนชื่นชม ถึงจะมีความสุข
..แต่ก่อนพี่ก็เป็นเหมือนแกนะ ไม่มีความสุขจริงๆ เป้าหมายบนฟ้านู้นน ต้องเก่งอย่างคนนั้นต้องดังอย่างคนนี้ ต้องให้มีคนชื่นชม ถึงจะมีความสุข
เดี๋ยวนี้สบายล่ะ แค่เอาลูกแปรงฟันให้ไม่งอแง ป้อนยาง่าย วันก่อนนี่ลูกชายกินข้าวหมดจานใหญ่ครั้งแรก พี่ประกาศ สามบ้านแปดบ้าน
ลูกดวง: หนูเป็นกะเทยนะพี่ หนูไม่มีลูก
หมอ: พี่หมายถึงว่า!!! ทำความสุขของเราถ้าทำให้มันง่าย โว้ยยย ความสุขเราก็จะมีได้ตลอด จริงมั๊ย
ถ้าความสุขเรามันง่าย และบางทีมันอาจจะสั้นแหละความสุขนั้น แต่ถ้ามันเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา มันก็ดีต่อใจเราอยู่แล้วหนิ ใช่มั๊ย ?
แกอย่าไปหวังคาดคั้นตัวเอง ว่าต้องทำให้คนอื่นมีความสุขตัวเองถึงต้องมีความสุข ไม่จำเป็นขนาดนั้น
เข้าใจบ่ ?
ลูกดวง: เข้าใจแล้วพี่ ขอบคุณค่ะ😅
